Fot. Jarosław Czochański
Pobrzeże Słowińskie obejmuje wyjątkowo piękny, północno-zachodni fragment województwa pomorskiego, na który składają się: Równina Słupska, Wysoczyzna Damnicka i Wybrzeże Słowińskie. Makroregion ten sięga od zachodniego krańca województwa, wzdłuż wybrzeża Morza Bałtyckiego, po zachodnie krańce Pobrzeża Kaszubskiego, które stanowią zachodnie krawędzie Pradoliny Redy-Łeby i tzw. Wysoczyzny Żarnowieckiej.
 
Na obszarze tym występuje przybrzeżny pas wydmowy tzw. Mierzei Kaszubskiej, z rozpościerającymi się na jego zapleczu równinami z jeziorami przybrzeżnymi:  Gardno (pow. 24,7 km2), Łebsko (pow. 71,4 km2) i Sarbsko (pow. 6,7 km2), obszarami torfowo-bagiennymi i rozległymi użytkami zielonymi.
 
Maksymalna szerokość pasa wydmowego sięga ok. 1,5 km w rejonie jeziora Łebsko. Pas pobrzeża rozdzielony jest dolinami rzek przymorskich: Wieprzy, Słupi, Łupawy i Łeby, tworzącymi w części wysoczyznowej i jej sąsiedztwie wyraźnie wcięte doliny erozyjne.
 
Największe wzniesienie stanowi Rowokół (115 m n.p.m.), położony w ciągu łuku morenowego w sąsiedztwie jeziora Gardno.
 
W obrębie tego regionu, w zachodniej części Mierzei Kaszubskiej, położony jest najbardziej znany i unikatowy w skali kraju oraz Europy zespół ruchomych wydm nadmorskich. Jest on objęty ochroną w ramach Słowińskiego Parku Narodowego, a od 1977 roku stanowi również światowy rezerwat biosfery. Bardzo dużą wartość przyrodniczą w skali kraju mają rozległe torfowiska i ostoje ptaków. Największą osobliwością tego terenu jest orzeł bielik.