Sławni Pomorzanie

Kołodziej Marian

$image_alt
Fot. Tomasz Konopacki

Nigdy nie poznaliśmy prawdziwego nazwiska tego wybitnego artysty. Kołodziej to nazwisko zamordowanego w Auschwitz kolegi, które przybrał ten urodzony 6 grudnia 1921 r. w Raszkowie plastyk. W gdańskim Teatrze Wybrzeże zrealizował blisko 200 scenografii. Pracował przy przedstawieniach wystawianych także na innych polskich scenach, a reżyserowanych m.in. przez: Adama Hanuszkiewicza, Kazimierza Kutza, Stanisława Różewicza oraz dla filmów Westerplatte czy Krzyż Walecznych.

Tworzył scenografię dla teatrów w Helsinkach, Brnie, Tampere, Hamburgu, Heilbronnie, na Martynice. Obok znakomitych scenografii dla teatrów dramatycznych były też tworzone dla teatrów muzycznych i operowych, wielokrotnie nagradzane na festiwalach i przeglądach teatralnych.

Był znakomitym twórcą ołtarzy podczas pielgrzymek Jana Pawła II do Polski. Wielką sławę przyniosły mu scenografie ołtarza papieskiego na gdańskiej Zaspie w czerwcu 1987 r.  – Okręt Kościoła ze sternikiem papieżem – uważany za najbardziej oryginalny ołtarz ze wszystkich stu pielgrzymek – oraz w czerwcu 1999 r. – na hipodromie w Sopocie pojawił się las świątków, dzieło rzeźbiarzy ludowych z Pomorza, którzy wsparli artystę w realizacji tego projektu.

W połowie lat 90. XX w. Kołodziej zaczął wracać do najtragiczniejszych wydarzeń swej młodości – do przeżyć obozowych (w Auschwitz znalazł się wraz z pierwszym transportem w czerwcu 1940 roku – otrzymał nr 432). Początkowo rysowanie miało być formą rehabilitacji ręki, w miarę upływu czasu, stawało się  formą autoterapii – wyzwolenia się z koszmaru pamięci. Obozowe prace Mariana Kołodzieja Klisze pamięci. Labirynty znajdują się dziś w klasztorze o.o. franciszkanów w Harmężach, nieopodal oświęcimskiego obozu.

W 2004 w Nadbałtyckim Centrum Kultury wystawił cyklu portretów A to Polska właśnie. Theatrum Mariana Kołodzieja, przedstawiających znanych polityków, biznesmenów i artystów w krzywym subiektywnym zwierciadle swojej sztuki.

W 1967 r. odznaczony Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

18 września 1997 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Gdańska.

W 2006 r. wyróżniony Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis, a w 2007 r.  wybrany Gdańszczaninem Roku.

Zmarł 13 października 2009 r. w Gdańsku, a 23 października został pochowany w podziemiach kościoła oo. Franciszkanów pw. Matki Boskiej Niepokalanej w Harmężach. 

 

Opr. DK

view szablon artykułu