Ten materiał pochodzi z archiwum portalu

Zachowaliśmy archiwalne materiały z naszego portalu, aby umożliwić ich przeszukiwanie. Nie możemy jednak zagwarantować, że zamieszczone w tekście odsyłacze będą działały prawidłowo oraz że treści będą zgodne ze standardami dostępności cyfrowej. Jeżeli znalazłeś niedziałający odnośnik albo potrzebujesz pomocy w odczytaniu treści prosimy o kontakt pod adresem redakcja@pomorskie.eu

Wiadomości
Martwe natury, kobiece portrety oraz melancholijne pejzaże. Poznaj barwną twórczość Stefana Stankiewicza

Martwe natury, kobiece portrety oraz melancholijne pejzaże. Poznaj barwną twórczość Stefana Stankiewicza

Stefan Stankiewicz „Pejzaż jesienny", lata 90.

Dzieła Stefana Stankiewicza będzie można zobaczyć w Oddziale Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. Na wystawie w Pałacu Opatów zaprezentowanych zostanie ponad 150 obrazów. Jej wernisaż odbędzie się w sobotę, 24 listopada 2018 r.

 

Stefana Stankiewicza jest uczniem Krystyny Łady-Studnickiej i Jacka Żuławskiego, czołowych profesorów Państwowej Szkoły Sztuk Plastycznych w Sopocie. Rodowodu jego twórczości automatycznie szuka się więc w założeniach tzw. szkoły sopockiej. Artystę łączą z nią zamiłowanie do kolorów oraz katalog motywów, w tym pejzaże, martwe natury czy portrety, ale jego dzieła od początku cechują się świadomą twórczą niezależnością.

 

Żywiołowe plamy i mocny kontur

Na wystawie zaprezentowanych zostanie ponad 150 obrazów. Najwcześniejsze z nich, powstałe w latach 60. XX w., są jeszcze mocno zróżnicowane i świadczą o poszukiwaniu przez twórcę najlepszych dla niego środków wyrazu.

Najstarszy z wystawionych obrazów (pochodzący z 1964 r.) to udana próba, ale tylko próba, zmierzenia się z surrealizmem. Są też obrazy stworzone z drobnych, impresjonistycznie rozedrganych plam – w nich najbardziej uwidoczniają się wpływy sopockiej uczelni – lub charakteryzujące się dziecięcą prostotą czy lekkością książkowej ilustracji. Reszta wczesnych dzieł, poprzez użycie czarnego konturu i schematyczne formy, zapowiada późniejszy, rozpoznawalny styl malarza. Przybierze on rozmaite oblicza, specyficzne dla konkretnej grupy tematycznej.

Martwe natury i kompozycje z kwiatami to przedstawienia najbardziej realistyczne, a poszczególne elementy – gatunki kwiatów, drobne bibeloty – są w nich bez trudu rozpoznawalne. W kompozycjach figuralnych główną rolę gra umownie i dekoratywnie traktowana przestrzeń architektoniczna, wnętrza zamków i dworów. Sylwetki ludzkie w nich umieszczone sugerowane są zaledwie odpowiednimi zestawami plam barwnych.

 

Martwa natura z kwiatami

Stefan Stankiewicz „Martwa natura z kwiatami”, lata 90. Fot. © Tomasz Radziemski

 

Najdalsze od realizmu są pejzaże: krajobrazy pól, jezior, morza czy też widoki miejskie, w tym wizerunki Gdańska. Tu inwencja artysty podąża w wielu kierunkach – od przedstawień wielobarwnych i ekspresyjnych, poprzez melancholijne pejzaże tworzone kilkoma muśnięciami pędzla, po układy plam zbliżające obraz do abstrakcji. Odrębną grupę tematyczną stanowią pozbawione cech indywidualnych portrety, głównie kobiece, o wyraźnej naiwnej umowności, oddające istotę kobiecego wdzięku.

Stankiewicza uważa się za kolorystę. Kolor niewątpliwie jest głównym elementem jego obrazów, ale w równym stopniu są nimi też siła wyrazu żywiołowej plamy, zazwyczaj kładzionej z wyraźnym „nerwem” i stanowczością, siła stosowanych kontrastów oraz moc konturu. To wszystko definiuje twórcę także jako ekspresjonistę. Natomiast wyraźnie uczuciowy, liryczno-nastrojowy charakter tej twórczości, pozwala łączyć ją z neoromantyzmem końca XIX w.

 

Stefan Stankiewicz. Malarstwo
Wystawa retrospektywna

  • wernisaż: 24 listopada 2018 r., sobota, godz. 12.00
  • wystawa czynna: 25 listopada 2018 r. – 27 stycznia 2019 r.
  • Muzeum Narodowe w Gdańsku
  • Oddział Sztuki Nowoczesnej (Pałac Opatów)
  • ul. Cystersów 18
  • Gdańsk-Oliwa
  • godziny otwarcia: wtorek-niedziela, godz. 9.00-16.00
  • ceny biletów:
    normalny – 5 zł
    ulgowy – 2,5 zł
    dzieci i młodzież (7-26 lat) – 1 zł
    rodzinny – 10 zł

 

*  *  *

 

Stefan Stankiewicz – urodził się 3 października 1934 r. w Lipsku. Rodzice, Helena z domu Downarowicz i Jan Stankiewicz, pochodzili z rodzin ziemiańskich; pobrali się w Warszawie w 1932 r. Ojciec, jako absolwent warszawskiej Wyższej Szkoły Handlowej, został zatrudniony na stanowisku kierownika działu handlowego w Konsulacie Generalnym RP w Lipsku, dokąd przeniósł się z żoną i gdzie na świat przyszedł Stefan. Za granicą rodzina Stankiewiczów przebywała do 1939 r. Tuż przed wojną Jan otrzymał pracę w Centralnym Okręgu Przemysłowym. Stankiewiczowie przenieśli się do Mielca, gdzie spędzili wojnę i okres powojenny.

W latach 50. Stefan uczył się w Liceum Plastycznym w Bydgoszczy. W 1955 r. rozpoczął studia artystyczne na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, studiował też w PWSSP w Łodzi, w pracowni prof. Adama Rychtarskiego, oraz w PWSSP w Gdańsku pod kierunkiem prof. Krystyny Łady-Studnickiej i prof. Jacka Żuławskiego. W 1963 r. otrzymał dyplom z wyróżnieniem.

Po studiach przez dziesięć lat pracował jako nauczyciel rysunku technicznego w Technikum Tworzyw Sztucznych i Zasadniczej Szkole Zawodowej w Gdyni-Chyloni. Bardzo dobrze wspomina młodzież, którą uczył, jako zdyscyplinowaną i chętną do nauki. Następnie w Młodzieżowym Domu Kultury w Gdańsku przy ul. Ogarnej kierował pracownią malarstwa i rysunku dla młodzieży starającej się o przyjęcie na studia artystyczne. Od 1978 do 1984 r. pracował jako kierownik działu plastycznego w Pałacu Młodzieży w Gdańsku. Z pracy zrezygnował ze względu na stan zdrowia.

Od 1962 r. wierną towarzyszką życia Stefana Stankiewicza jest żona Hanna z domu Trzosińska, do emerytury pracująca w gdańskiej Pracowni Konserwacji Zabytków.

Sprawy urzędowe

Dodatkowych informacji może udzielić Ci Biuro Prasowe Urzędu pod numerem 58 32 68 536 lub adresem e-mail bp@pomorskie.eu

Więcej o biznesie w regionie

Znajdziesz na stronach Departamentu Rozwoju Gospodarczego oraz Agencji Rozwoju Pomorza.