Gmina położona jest na skraju Borów Tucholskich, łatwo tu dojechać drogą krajową 22 lub koleją na trasie Tczew-Chojnice. Brak uciążliwego przemysłu, dogodne położenie wśród lasów i jezior oraz bliskość rzeki Wdy czynią gminę szczególnie atrakcyjną dla turystów. Dogodne położenie komunikacyjne drogowe i kolejowe oraz dobrze rozwinięta infrastruktura telekomunikacyjna i informatyczna sprawiają, że gmina jest atrakcyjna również dla inwestorów. Uzbrojone działki budowlane oraz dobrze rozwinięta infrastruktura społeczna sprawiają, że gmina Kaliska to dogodne miejsca do zamieszkania.

Znaleziska archeologiczne z 1931-1933 r. jakich dokonano w Młyńsku – drobne narzędzia kamienne, okrzeski i rdzenie z epoki kamiennej, a ściślej środkowej epoki mezolitu, pochodziły z okresu 8000 a 5000 lat p.n.e. wskazywałyby na zamieszkiwanie terenów dzisiejszej gminy już w zamierzchłej przeszłości. Na ślady bytności ludzi sprzed 2500 lat natrafiono w 1935 r., wykopując na polu Gołuńskiego w Iwicznie urny popielnicowe, pochodzące z około 700-400 lat p.n.e. Z podobnego okresu pochodzą odkryte w Bartlu Wielkim groby skrzynkowe.

Kolejne informacje o osadnictwie na opisywanym terenie dotyczą już czasów średniowiecza. W tamtym czasie ziemie Pomorza, za sprawą księcia Konrada Mazowieckiego, który w 1226 r. sprowadził do Polski rycerzy zakonu krzyżackiego, potocznie zwanych Krzyżakami, trafiły w 1360 r., w ręce zaborczych Krzyżaków i pozostały w nich do 1466 r.. Kolejną wojnę z Krzyżakami, zakończył podpisany w dniu 19 października 1466 r. drugi pokój toruński, a Ziemie Pomorza (zwane później Prusami Królewskimi) wraz z Kociewiem, w tym również terenem Kalisk, wróciły do Polski. Z przeprowadzonej w 1570 r. lustracji województw malborskiego i chełmińskiego wynika, że w tamtym czasie w obrębie dzisiejszej gminy Kaliska, poza wsią Iwiczno istniejącą już od 1402 r., innych wsi nie było, a zatem powstawały one dopiero w latach późniejszych. Następna lustracja po podpisanym w dniu 3 maja 1660 r. w Oliwie, pokoju kończącym wojnę polsko-szwedzką, pozwoliła określić że w 1664 r., na terenie dzisiejszej gminy Kaliska istniał młyn w Młyńsku, pustkowie Skrzynki i Studzienice, piece smolne w Iwicznie i Bartlu. Kolejne informacje o wsiach opisywanego terenu znajdowały się w lustracji województw Prus Królewskich z 1765 r. oraz szczegółowej lustracji kościołów dekanatu starogardzkiego z 1780 r. Pojawiły się wtedy nazwy: Czubek, Dąbrowa, Dunajki, Frank, Kazub, Lipska Karczma, Lipski Młyn, Łążek, Młyńsk, Piece Płociczno, Stara Lipa, Strych i Trzechowo.

Pierwszy rozbiór Polski w 1772 r. spowodował zmianę nazwy Prusy Królewskie na Prusy Zachodnie a teren dzisiejszej gminy Kaliska znalazł się w powiecie starogardzkim, w gdańskim obwodzie regencyjnym. Wtedy dla potrzeb inwentaryzacji przejętych przez króla pruskiego ziem, sporządzono tzw. kataster fryderycjański. W 1815 r. Prusy Zachodnie zostały podzielone na dwie rejencje: gdańską i kwidzyńską, a powiat starogardzki w okrojonym obszarze, znalazł się w tej pierwszej. Protoplastą dzisiejszej gminy Kaliska, była Gmina Dreidorf w skład której w 1885 r. wchodziły trzy wsie: Kaliska, Dąbrowa i Strych. 1 grudnia 1905 r. zajmowała obszar 617,6 ha oraz liczyła 846 mieszkańców. Zakończenie I wojny światowej i podpisanie traktatu wersalskiego w czerwcu 1919 r., pozwoliło na powrót do Polski, m.in. opisywanej gminy Kaliska. Stało się to 29 stycznia 1920 r. Z przeprowadzonego 30 września 1921 r. spisu powszechnego wynika, że liczba mieszkańców dzisiejszej gminy Kaliska, położonej wówczas na terenie dwóch powiatów, starogardzkiego i kościerskiego, wynosiła 3545 osób.

Szlaki turystyczne:

  • szlak im. Izydora Gulgowskiego – 22,1 km­ – Kaliska-Iwiczno-Czarne-Ocypel- jezioro Ocypel,
  • szlak kociewski – 5,2 km –Tczew-Czarna Woda, a na terenie gminy Kaliska, biegnie przez Młyńsk-Czarne-Czubek,
  • szlak kręgów kamiennych – 5,5 km – Sierakowice-Odry-Czarna Woda, a końcowy jej fragment biegnie zachodnią granicą gminy Kaliska przez Klonowice, przecinając w tym miejscu rzekę Wdę i dalej przy osadzie Kocia Góra,
  • szlak kultur megalitycznych – 27 km – Czarna Woda-Leśna Huta-Wojtal-Odry-kamienne kręgi-Czarna Woda (lub Bąk),
  • szlak arboretum – 26 km – Czarna Woda, Zimne Zdroje-Lubiki-Huta Kalna-Młyńsk, Mały Bukowiec-Twardy Dół (Jezioro Niedackie).

Trasy rowerowe:

  • trasa starogardzka – 46,5 km – Czersk-Będźmierowice-Łąg-Czarna Woda-Leśna Huta- Bartel Wielki-Kaliska-Cieciorka-Cis-Zblewo-Pinczyn-Semlin-Starogard Gdański,
  • trasa starościńska – 44 km– Sumin-Szteklin-Wirty-Borzechowo-Twardy Dół-Bytonia-Cis-Kaliska –Cieciorka-Wygonin-Konarzyny-Olpuch,
  • trasa Kaliska – 18 km – Kaliska-Piece-Iwiczno- Młyńsk- Klaniny- Osieczna.

Zabytki, które warto zobaczyć:

  • kryta strzechą chata kociewska z charakterystycznym podcieniem z 1885 r. w Piecach,
  • neogotyckie kościoły poewangielickie w Kaliskach i Płocicznie,
  • osiedle tartaczne – drewniane domki robotnicze wybudowane w latach dwudziestych XX wieku dla pracowników tartaku w Kaliskach,
  • izba pamięci Izydora Gulgowskiego, etnografa, pisarza, współtwórcy Muzeum Kaszubskiego we Wdzydzach Kiszewskich w Lwicznie,
  • kościół parafialny w Piecach z 1911 r. z charakterystyczną wieżą.

Wiadomości

Podstawowe dane

Powiat: starogardzki
Gmina: Kaliska
Kaliska - herb
Nazwa: Urząd Gminy
Ulica: Nowowiejska 2
Miejscowość: 83-260 Kaliska
Telefon: 58 588 92 01
Faks: 58 588 92 06
Strona WWW http://www.kaliska.pl
Strona BIP http://www.bip.kaliska.pl
Adres e-mail sekretariat@kaliska.pl
Wójt: Sławomir Janicki
Powierzchnia: 110 km2
Ludność: 5272

Wykaz miejscowości w gminie:
Bartel Wielki, Bartel Mały, Biedaczek, Cieciorka, Cegielnia, Czarne, Czechowo, Czubek, Dąbrowa, Dunajki, Frank, Iwiczno, Kaliska, Kamienna Karczma, Kazub, Kocia Góra, Leśna Huta, Lipski Młyn, Łążek, Młyńsk, Okoninki, Okoniny, Piece, Płociczno, Smolnik, Stara Lipa, Strych, Studzienice, Trzechowo.

Mapa dojazdu