Rzeka Radunia

Fot. Urząd Gminy w Somoninie

Gmina położona jest w środkowej części województwa pomorskiego, w powiecie kartuskim, na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego, u stóp wzniesień, zwanych Wzgórzami Szymbarskimi. Obszar charakteryzuje się urozmaiconą rzeźbą terenu. Przepływająca rzeka Radunia tworzy urokliwe zakola, przyciągające amatorów sportów wodnych i wędkarzy. O czystości wód świadczy obecność raków i bogata fauna jezior. Zimą śnieg leży tu najdłużej na całym Pomorzu Gdańskim. W związku z tym warto się wybrać w te okolice, by zjeżdżać ze wzgórz (zapewniamy wyciągi narciarskie) lub wędrować po nich na nartach biegowych, mknąć na saniach lub też ślizgać się na łyżwach. W okresie zimowo-wiosennym i jesienią zapraszamy miłośników ciszy i spokoju. Spacery pośród liści opadających w przepięknych bukowych lasach oraz pełna oczekiwania atmosfera przedwiośnia, kiedy pośród pól tajają ostatnie płaty śniegu, to doskonały sposób na spędzenie wolnego czasu. Turyści mogą odpoczywać nad czystymi wodami jezior: Ostrzyckim, Połęczyńskim, Rąty i Trzebno oraz podziwiać piękno ziemi kaszubskiej, przemierzając ją licznymi pieszymi i rowerowymi szlakami turystycznymi. Warta odwiedzenia jest również Kasztelania Goręczyńska z 1241 r. Turystom zaoferować możemy liczne pensjonaty, hotele, ośrodki wczasowe, gospodarstwa agroturystyczne, których specjalnością jest smaczne, kaszubskie jedzenie. Każdy gość zostanie miło przyjęty. Zapewniamy dobrą zabawę podczas organizowanych biesiad przy muzyce kaszubskiej. Do dyspozycji turystów są również liczne kąpieliska, wypożyczalnie sprzętu wodnego, korty tenisowe oraz ośrodki jazdy konnej.

Zabytki, które warto zobaczyć:

Kościół w Hopowie

kościół w Hopowie
Fot. Urząd Gminy w Somoninie

  • kościół parafialny pw. Świętej Trójcy w Goręczynie – to parafia należąca do 25 najstarszych na Pomorzu. Większość wyposażenia, najciekawsze i najcenniejsze obiekty – ołtarze, prezentują sztukę baroku, pochodzą głównie z XVII i XVIII w. i jak się przyjmuje, są dziełem mistrzów gdańskich,
  • kościół parafialny pw. NMP w Hopowie z w 1911 r.,
  • budynek mieszkalny i kuźnia z XIX w Jerzego Walkusza w Hopowie,
  • kościół parafialny pw. Św. Andrzeja Boboli z 1912 r.

Lokalne ciekawostki
Legenda o trzech somonińskich dębach. Dawno temu istniał na Kaszubach zakon o surowej regule – ojców kartuzów. Należało do niego wiele okolicznych osad, wsi, lasów i jezior. Również wieś Somonino przez jakiś czas była własnością zakonników z Kartuz. Kartuzi na Kaszubach wypełniali swoje powołanie do życia w samotności i milczeniu, na modlitwach i postach. Nosili biały ubiór, który miał oznacza niewinności i pokorę, przewiązany sznurem lub białym skórzanym paskiem. Życie ich podziwiało wielu Kaszubów, ale rzadko wybierało podobną drogę, dlatego w zakonie więcej było Niemców. W XVII, a może XVIII w. kartuzi postanowili zbudować na terenie swoich posiadłości nowy kościół. Długo zastanawiali się, jakie miejsce wybrać na budowę, ostatecznie zdecydowali się postawić go w niewielkiej osadzie nad jeziorem w Kiełpinie. Budowę zlecono trzem zakonikom. Praca ich nie była łatwa, mieli trudności ze zdobyciem materiałów budowlanych. Co prawda, drzewa, piasku, kamieni w okolicy było dosyć, ale to miał być kościół z czerwonej cegły. Wówczas nie było wielu cegielni, a najbliższe znajdowały się Łapalicach i w Somoninie. Bracia kartuzi mieli też trudności z transportem materiału, bo w tamtych czasach wielu kaszubskich gburów nie miało nawet własnego konia. Zakonnicy nie tracili jedank nadziei i swojej troski powierzali Opatrzności Bożej. Sami też stawiali sobie wysokie wymagania i nie próżnowali. Nieraz można było ich zobaczyć wędrujących z Łapalic do Kiełpina z workami na plecach. Bardziej dociekliwi wiedzieli, że ci słudzy Boży noszą w workach cegłę. Świątynia rosła. Zakonnicy nie wiedzieli jednak, że nie będzie im dane dokończyć budowy kościółka w Kiełpinie. Bo oto na Polskę najechali Szwedzi, niszcząc i mordując. Na Kaszubach też toczyły się walki. W czasie tej wojny zginęli trzej bracia kartuzi. Dokładnych okoliczności śmierci nikt nie znał. Pobożni chłopi pochowali ich na jednym ze wzniesień w Somoninie, opadającym w stronę rzeki Raduni, tam gdzie dziś znajduję się cmentarz. Aby jednak o ich pracy i śmierci pamięć przetrwała, posadzili w tym miejscu trzy dęby, które wiele lat szumiały nad wioską. Najstarsi mieszkańcy Somonina pamiętają jeszcze te trzy drzewa. My możemy poszukać tylko pni i zadumać się nad przemijaniem ludzkiego życia.

Niniejszy tekst opracowała Alicja Paczoska na potrzeby wydania książki „Wartości Kaszubskich Pokoleń"- Gmina Somonino, wydana w roku 1995.

Podstawowe dane

Powiat: kartuski
Gmina: Somonino
Nazwa: Urząd Gminy
Ulica: Ceynowy 21
Miejscowość: 83-314 Somonino
Telefon: 58 684 11 21
Faks: 58 684 11 44
Strona WWW http://www.somonino.pl
Strona BIP http://bip.somonino.pl
Adres e-mail ug@somonino.pl
Wójt: Marian Kryszewski
Powierzchnia: 112 km2
Ludność: 9248

Wykaz miejscowości w gminie:
Borcz, Egiertowo, Goręczyno, Hopowo, Kamela, Kaplica, Ostrzyce, Piotrowo, Połęczyno, Ramleje, Rąty, Rybaki, Sławki, Somonino, Starkowa Huta, Wyczechowo.

Mapa dojazdu