Unijna ochrona żywności regionalnej

Truskawka kaszubska

Pierwszym w województwie pomorskim produktem rolnym chronionym przez Unię Europejską jest truskawka kaszubska – kaszëbskô malëna
Pierwszym w województwie pomorskim produktem rolnym chronionym przez Unię Europejską jest truskawka kaszubska – kaszëbskô malëna. Komisja Europejska nadała truskawce przywilej posługiwania się znakiem Chronione Oznaczenie Geograficzne.
 
Stosowne rozporządzenie Komisji Europejskiej (nr 1155/2009) zostało podpisane 27 listopada 2009 r. Od tego dnia nazwami „truskawka kaszubska" i „kaszëbskô malëna" można określać wyłącznie w powiatach: kartuskim, kościerskim i bytowskim oraz w gminach: Przywidz (powiat gdański), Cewice (powiat lęborski), Wejherowo, Luzino, Szemud, Linia i Łęczyce (powiat wejherowski). Kto użyje tej nazwy na określenie truskawek rosnących w innych rejonach Pomorza i Polski, złamie prawo unijne.
 
Teraz z truskawką kaszubską będzie tak, jak było kiedyś z grecką fetą – dzięki Chronionemu Oznaczeniu Geograficznemu jej nazwa zostaje ograniczona wyłącznie do owoców, które są uprawiane na określonym obszarze. Odnosi się ona tylko do trzech odmian: Elsanta, Honeoye i Senga Sengana. Jeśli w kolejnym sezonie truskawkowym będziemy chcieli mieć pewność, że kupujemy prawdziwą truskawkę kaszubską, szukajmy na koszyczkach unijnego oznaczenia.
 
Truskawka kaszubska jest pierwszym produktem z Pomorza, który znalazł się w unijnym rejestrze. Zgłoszenia dokonało Kaszubskie Stowarzyszenie Producentów Truskawek. Znajduje się także na liście produktów tradycyjnych województwa pomorskiego – od 3 stycznia 2008 roku.
  
Znaki rejestrów unijnych:

Chroniona Nazwa Pochodzenia

 
Chroniona Nazwa Pochodzenia (ChNP);
z ang. Protected Designation of Origin – PDO

Chronione Oznaczenie Geograficzne

 
Chronione Oznaczenie Geograficzne (ChOG);
z ang. Protected Geographical Indication – PGI)

Gwarantowana Tradycyjna Specjalność

 
Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (GTS);
z ang. Traditional Speciality Guaranteed – TSG
 
Komisja Europejska prowadzi dwa rejestry:
  1. Chronionych Nazw Pochodzenia (ChNP) i Chronionych Oznaczeń Geograficznych (ChOG) oraz
  2. Gwarantowanych Tradycyjnych Specjalności (GTS).
 
Oba te rejestry mają za zadanie chronić nazwy produktów regionalnych i zagwarantować autentyczność pochodzenia danych wyrobów. Głośny był protest Greków przeciwko dowolnemu stosowaniu nazwy „feta" do świeżych serów owczo-kozich. Tymczasem, produkcja fety przebiega przy zachowaniu określonych receptur i procedur. Według mitu, fetę zaczął produkować jeden z cyklopów, a więc na pewno wyrób ruszył na terenie starożytnej Grecji. Staraniami Greków nazwa została ograniczona prawem unijnym do serów produkowanych w tym kraju jako chroniona nazwa pochodzenia.
 
Przykładem zaś chronionego oznaczenia geograficznego może być roquefort. Ta nazwa jest zastrzeżona dla serów dojrzewających w piwnicach w okolicach miejscowości Roquefort-sur-Soulzon we Francji, produkowanych z mleka określonego gatunku owiec. Tym znakiem chroniona jest także truskawka kaszubska.
 
Natomiast gwarantowana tradycyjna specjalność to na przykład pierekaczewnik – znany we wschodnich województwach Polski kołacz, powstający poprzez nałożenie na siebie sześciu cieniutko rozwałkowanych płatów ciasta, obficie posmarowanych masłem, przełożonych farszem, zwiniętych następnie w kształt muszli ślimaka. Receptura przygotowania pierekaczewnika jest bardzo precyzyjna.
 
Więcej informacji o polskich produktach chronionych przez Unię Europejską znajdziesz na stronie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi
 
view szablon artykułu