Wieprzowina w słojach z Żuław

Przygotowanie:
Sposób przygotowania wieprzowiny w słojach był prosty i szybki. Surowe mięso wieprzowe, pokrojone w mniejsze cząstki, posypywano solą, pieprzem, nacierano czosnkiem i pozostawiano na kilka godzin, aby nabrało aromatu. Do wyparzonych słojów wkładano ciasno mięso (niekiedy lekko obsmażone), do wysokości szyjki słoja. Niektóre gospodynie dodawały na wierzch łyżkę wody. Wieczko dociskano do słoja specjalnie skonstruowaną sprężyną zaczepianą o krawędź słoja. Tak przygotowane słoje gotowano w wodzie, w kotle z blaszaną wkładką, przez około jednej-dwóch godzin pierwszego dnia i ponownie drugiego, po wystygnięciu.


Uwagi:

Tradycyjne sposoby utrwalania większej ilości mięsa na Żuławach polegały na soleniu, suszeniu i wędzeniu, a od I wojny światowej – na apertyzacji w słojach Wecka. Ten ostatni sposób zyskał na Żuławach szczególną popularność, a po 1945 r. upowszechnił się także wśród ludności napływowej. Apertyzacja – polegająca na długotrwałym ogrzewaniu mięsa lub jarzyn, hermetycznie zamkniętych w odpowietrzonym słoiku, w gorącej wodzie. Przede wszystkim umożliwiało to przechowywanie gotowych do spożycia produktów przez dłuższy czas – kilka miesięcy i dłużej. Miało to szczególne znaczenie podczas wzmożonych prac polowych, gdy brakowało czasu na przygotowanie posiłków. Konserwy z weków wymagały tylko podgrzania i ewentualnie przyprawienia do smaku.

Na liście produktów tradycyjnych od 15 lutego 2011 r.

 


Trudność: Prosty