Szynka wieprzowa wędzona

Przygotowanie:
Z mięsa wyrabiano m.in. kiełbasy, kaszanki, salcesony. Aby zabezpieczyć mięso przed zepsuciem, przechowywano je w solance, a następnie wędzono. W każdym gospodarstwie znajdowała się wędzarnia, w której przygotowywano szynkę wieprzową. Najpierw należało z tylnej nogi świni wyjąć kość, mięso podzielić na mniejsze kawałki i uformować z nich kule. Następnie trzeba było przygotować zalewę z wody, soli, ziela angielskiego, liści laurowych, cukru i czosnku. Szynki peklowano w drewnianych beczkach, później w naczyniach kamionkowych lub emaliowanych. Mięso leżało w zalewie około 2-3 tygodni. Po wyjęciu suszono je przy piecu, a następnie wędzono ciepłym, a później zimnym dymem. Do wędzenia używano drewna drzew liściastych, np. olchy, brzozy, wiśni lub trocin z takiego drewna.


Uwagi:
Na liście produktów tradycyjnych od 2 listopada 2009 r.


Trudność: Prosty