Ruchanki

Uwagi:

Nazwa pochodzi od słowa wyruchane, czyli wyrośnięte i wyrobione. Szczególnością kociewskiego asortymentu, tu i ówdzie znanego również w innych częściach Pomorza, były ruchanki, czyli placki z ciasta drożdżowego smyrlone (smażone) w tłuszczu na patelni. Ich nazwa wzięła się stąd, iż ciasto wcześniej musiało być dobrze wyruchane, czyli wyrobione i wyrośnięte (K. Peplińska, „W kuchni i przy stole. Ksiónżka o jeściu na Kociewiu" z 2002 r.). Współczesne ruchanki (racuszki), w szczególności te z mąki pszennej, mogą być także przygotowywane z dodatkiem jabłek i podawane z bitą śmietaną, dżemem, a nawet czekoladą. Tradycja wypieku ruchanek z ciasta chlebowego sięga czasów przedwojennych. Rdzenni Kaszubi potwierdzają, że przed wypiekiem chleba w piecu chlebowym gospodyni smażyła owe placki, gdy zabrakło chleba na śniadanie. Odejmowała z dzieży porcję ciasta chlebowego na żytniej mące i smażyła w tłuszczu na patelni niewielkie placki, które spożywano z cukrem i popijano kawą zbożową. Kaszubskie gospodynie potwierdzają również, że u ubogiego gospodarza piekło się placki bez tłuszczu na tzw. sztimrze, czyli kręgach piecyka żelaznego. Od czasów powojennych znany jest drugi sposób przygotowywania ruchanek – z ciasta drożdżowego i mąki pszennej. Przygotowuje się go podobnie jak pączki i smaży w tłuszczu na patelni z obu stron. Ten rodzaj ruchanek przygotowywano w okresie zapustów. 

Na liście produktów tradycyjnych województwa pomorskiego od 9 lipca 2008 r.
 


Trudność: Prosty