Fot. Gazeta Wyborcza

Nebrowianka – nalewka śliwkowa

Uwagi:
Władysław Łęga w swej pracy „Okolice Świecia – materiały etnograficzne" (1960) opisuje przetwórstwo owoców w regionie. Znajdujemy tu informacje o ich suszeniu w specjalnych suszarniach, wyrabianiu marmolady z jabłek i śliwek, robieniu kompotów owocowych. Potwierdzenie wieloletniej tradycji przetwórstwa śliwek odnajdujemy w Oddziale Etnografii Muzeum Narodowego w Gdańsku. W jego zbiorach znajdują się, pochodzące z terenu Powiśla, gliniane sita służące do oddzielania pestek od masy owocowej podczas smażenia powideł. Owe misy-cedzidła wytwarzane były przez garncarzy już w XIX wieku.Łęga wspomina w swoich pracach o umiejętnościach pomorskiej społeczności w wyrobie win owocowych oraz produkcji spirytusu z ziemniaków lub żyta, zarówno w gospodarstwach, jak i w gorzelniach istniejących w każdym prawie majątku w okolicy Świecia. W kulturze tego regionu tradycją jest podawanie rozmaitych win, nalewek i wódek w czasie uroczystości rodzinnych i spotkań w wiejskich karczmach.W książce „W kuchni i przy stole. Ksiónżka o jeściu na Kociewiu" (red. Roman Landowski) znajdujemy wiele informacji o przeróżnych nalewkach, których receptury skrywano w tajemnicy, przekazując rodzinne umiejętności z pokolenia na pokolenie. Domowe trunki dzielono na ziołowe i owocowe. Te pierwsze przeważnie były wytrawne i łagodziły różne dolegliwości, te drugie zaś na ogół były słodkie i „zadowalały podniebienie".Nalewka nebrowianka pochodzi z Nebrowa Wielkiego, z krainy Dolnej Wisły, gdzie szczególny mikroklimat pozwolił na ukształtowanie się specyficznych cech śliwek węgierek. Nalewka jest od lat podawana na przyjęciach rodzinnych i spotkaniach towarzyskich w wielu nebrowskich domach. Przygotowywana jest według receptur rodzinnych, a tradycja jej wytwarzania jest wciąż kultywowana.
Na liście produktów tradycyjnych województwa pomorskiego od 1 grudnia 2008 r.


Trudność: Prosty