Sławni Pomorzanie

Grass Günter

$image_alt
Fot. Kosycarz Foto Press

Urodził się 16 października 1927 r. w Gdańsku w rodzinie niemiecko-kaszubskiej. Tu spędził dzieciństwo i pierwsze lata młodości.
Motyw Gdańska, rodzinnego miasta pisarza, sentyment do Polaków i doświadczenia z czasów nazizmu są stałymi elementami prozy Güntera Grassa. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w takich powieściach, jak „Turbot", która opowiada o proteście robotników w grudniu 1970 r., czy w  „Szczurzycy", nawiązującej do narodzin „Solidarności" na Wybrzeżu.
 
Po wojnie Grass zamieszkał w Niemczech Zachodnich, gdzie parał się rozmaitymi zajęciami. Pracował jako pomocnik w gospodarstwie rolnym, górnik, robotnik w kamieniołomach czy perkusista w zespole jazzowym. Studiował także rzeźbę w Düsseldorfie i Berlinie Zachodnim.
 
Jest autorem licznych grafik oraz ilustracji do własnych książek.
 
W 1956 r. Grass na pewien czas osiedlił się w Paryżu, gdzie z powodzeniem próbował swych sił jako dramatopisarz i poeta. Poza granicami Niemiec jest jednak znany głównie jako autor znakomitych powieści.
 
Zadebiutował jako powieściopisarz w 1959 r. utworem „Blaszany bębenek". W 1961 r. opublikował opowiadanie „Kot i mysz", w ironiczny sposób ukazujące karierę owładniętego kompleksem niższości bohatera. Dwa lata później ukazała się powieść „Psie lata", która zakończyła tzw. trylogię gdańską.
 
Jego sympatie polityczne kierowały się ku partii socjaldemokratycznej. W 1960 r. Grass zamieszkał w Berlinie Zachodnim. Znał osobiście Willy'ego Brandta i sam przygotowywał mu niektóre przemówienia. Dzięki barwnej osobowości przyciągał uwagę na wiecach podczas kampanii wyborczych.
 
W latach 1989-1990, wraz z upadkiem NRD i zburzeniem muru berlińskiego, kiedy Niemcy stanęły w obliczu gwałtownych przeobrażeń, ku oburzeniu wielu przyjaciół i kolegów Günter Grass sprzeciwił się szybkiemu zjednoczeniu Niemiec, a wydana w drugiej połowie lat 90. powieść „Szerokie pole", traktująca o tej problematyce, wywołała wiele kontrowersji.
 
Grass cieszy się powszechnym uznaniem i zajmuje czołową pozycję wśród współczesnych pisarzy niemieckich. Potwierdzeniem tego jest nadanie mu przez Senat Uniwersytetu Gdańskiego tytułu doktora honoris causa za wybitną twórczość literacką i wkład w dzieło polsko-niemieckiego pojednania. Wcześniej, w 1993 r., Rada Miasta Gdańska przyznała pisarzowi tytuł Honorowego Obywatela Gdańska.
 
Ukoronowanie jego działalności pisarskiej stanowi Literacka Nagroda Nobla, którą uzyskał w 1999 r.
 
W 2002 r. na pl. Wybickiego w gdańskiej dzielnicy Wrzeszcz stanął poświęcony pisarzowi pomnik Z Oskarkiem".
 
Zmarł 13 kwietnia 2015 r.
Opr. Marta Widzicka
 
view szablon artykułu