Fefernuski kociewskie

Uwagi:

Tradycja pieczenia fefernusków kociewskich kojarzy się wszystkim Kociewiakom z domem rodzinnym i z Bożym Narodzeniem. Ciasto piernikowe już dwa tygodnie przed świętami stało na strychu i dojrzewało. W latach 60. i 70. rodowita Kociewianka Waldburga Jaruszewska (gospodyni księdza proboszcza w Lignowach Szlacheckich) piekła przepyszne pierniczki. Przepis udostępniła swoim znajomym i do dziś dużo rodzin szczyci się posiadaniem tej receptury z 1970 roku. Nazwano go nawet piernik gosposia. Nazwa fefernuski występuje w publikacji o tradycjach kuchni kociewskiej „W kuchni i przy stole" pod redakcją Romana Landowskiego. Autor pisze: Inksza forma feferkucha zes ździebko inszego ciasta to byli kuszki co sia mianowali „fefernuski", psieczóne na plaskaty blasze. Dalej autor podaje metodę wyrobu fefernusków: Na wysmarowany tłuszczam i posztrojowany mónko ułożyć paski ciasta, pocióńć na wirfle i wstawić blacha do fest nahajcowanego psieca. Po wyjańciu dać sia jamu łostudzić, polać farinó rozmóncóno wew kapce wody zes białtkam.

Nazwa fefernuski pochodzi z języka niemieckiego „pfeffernusskuchen", gdzie „pfeffer" znaczy pieprz – pierny, a „nuss" – orzech, czyli twardy; a więc fefernuski to pierne, twarde ciastka.
Na liście produktów tradycyjnych województwa pomorskiego od 30 czerwca 2006 r.

 


Trudność: Prosty