Sławni Pomorzanie

Chwin Stefan

$image_alt
Fot. Tomasz Konopacki

Wybitny powieściopisarz, krytyk literacki, eseista, historyk literatury i grafik urodził się 11 kwietnia 1949 r.w Gdańsku. Jego powieści, opowiadania i eseje były publikowane w wielu krajach, m.in. Niemczech, Austrii, Francji, Danii, Rosji czy USA.

Jeszcze na studiach współpracował z pismem Uniwersytetu Gdańskiego Bakałarz, publikując wiersze i tworząc jego szatę graficzną.

Jako prozaik zadebiutował, wydanymi pod pseudonimem Max Lars, powieściami fantastyczno-przygodowymi Ludzie-skorpiony (1985) i Człowiek-litera (1989).

Zwrócił na siebie uwagę książką z pogranicza prozy dokumentu osobistego i eseju zatytułowaną Krótka historia pewnego żartu (1991), w której zrekonstruował klimat duchowy własnego dzieciństwa. Już w tej publikacji doszła do głosu jego fascynacja miejscem – dawnym i współczesnym Gdańskiem, miastem o tysiącletniej historii, gdzie zawsze przenikały się kultury, języki i religie. Chwina zainteresowały zwłaszcza stosunkowo świeże ślady, jakie pozostały po dawnych (niemieckich) mieszkańcach Wolnego Miasta Gdańska. O jednym z nich opowiada w swej najgłośniejszej powieści Hanemann (1995). Był to przełomowy moment w karierze pisarskiej Chwina. Powieść została entuzjastycznie

Stefan Chwin jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Gdańskiego Towarzystwa Naukowego (Societas Scientiarum Gedanensis), PEN-Clubu, a od 2007 r. jest Rady Języka Polskiego.

Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, m.in. Paszportu Polityki (1995), Sztormu Roku (2006),  Zasłużony Kulturze – Gloria Artis (2008), Pomorskiej Nagrody Artystycznej (2009), Medalu Księcia Mściwoja II (2010).

 

Opr. DK

view szablon artykułu