Aktualności

„Wszędzie kwadraty” i nie tylko

Wystawa „Janusz Janowski. Malarstwo i Rysunek. Retrospektywa
Wystawa „Janusz Janowski. Malarstwo i Rysunek. Retrospektywa"

Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie zaprasza na kolejne dwa wydarzenia ze świata sztuk plastycznych. Wernisażem w czwartek, 6 października 2016 r., otwarta zostanie wystawa „Janusz Janowski. Malarstwo i Rysunek. Retrospektywa". Natomiast w piątek, 7 października, miłośnicy sztuki z Trójmiasta i okolic, będą mieli możliwość zobaczyć grupową prezentację „Magia kwadratu, czyli kwadraty wszędzie".

 

Wystawa „Magia kwadratu, czyli kwadraty wszędzie"

Kurator Bogusław Deptuła o wystawie:

„W 2015 roku minęło sto lat od namalowania przez Kazimierza Malewicza Czarnego kwadratu. Jego pierwsza wersja pojawiła się w szkicu do tła dekoracji kubofuturystycznej rosyjskiej opery Zwycięstwo nad słońcem w 1913 roku, dwa lata później powstała wersja obrazowa. Ta pierwsza zjawia się jakby mimochodem, można rzec przypadkowo, nie była planowana jako główny motyw owej dekoracji. A nawet ta sławna, przełomowa i odkrywcza z 1915 roku, ma w sobie wszelkie cechy przypadkowego odkrycia. Dowodzi tego dobitnie stan zachowania obrazu, na którym spod spękań czerni wychodzą żywe kolory wcześniejszej suprematystycznej kompozycji Malewicza, ujawniając nagłość tego rewolucyjnego pomysłu i jego szybkie wykonanie.

Czarny kwadrat niewątpliwie jest ikoną i to w podwójnym sensie tego słowa: to ikoniczny obraz naszych czasów, a także ponieważ sam Malewicz powiesił go na wystawie futurystów w Piotrogrodzie tak jak się wieszało w rosyjskich domach ikony – pochyło w rogu pokoju. Pochylony wisiał również Czarny kwadrat nad śmiertelnym łożem Malewicza.

Wystawa „Magia kwadratu" jest próbą dopisania kolejnego rozdziału do tej wielkiej kariery. Ma jednak jeszcze jedną ambicję, chce przypomnieć, że kwadraty w sztuce pojawiały się o wiele wcześniej i były obecne w ludzkiej ikonosferze co najmniej od starożytności. Możemy zatem bez przesady powiedzieć, że są odwieczne. Ową wszechobecność kwadratów i ich uniwersalność można ilustrować na bardzo wiele sposobów, czasem wręcz sprzecznych, tak różnorodnie pojawiają się jako motywy zdobnicze, kafelki, płyty, okna, stoły, i setki najróżniejszych obiektów w sztuce, codzienności, w przestrzeni publicznej i prywatnej. Tak wiele ich wszędzie, że właściwie przestajemy je dostrzegać.

Można spodziewać się, że tak pomyślana wystawa, bardzo przecież formalistyczna, będzie odebrana jako monotonna. Okazała się jednak niezmiernie wciągająca i ukazująca bogactwo ludzkiej wyobraźni. Te wariacje na jednej nucie, bo tym właśnie zdaje się obecność w sztuce tej geometrycznej figury, to niemal niekończące się jej wersje i przetworzenia. Wciąż niby ten sam temat, a równocześnie ileż możliwości."

Artyści:

Josef Albers, Jan Berdyszak, Henryk Berlewi, Ryszard Bienert, Max Bill, Emilia Bohdziewicz, Bartek Buczek, Ignacy Czwartos, Zbigniew Dłubak, Wojciech Fangor, Lyonel Feininger, Stanisław Fijałkowski, Tylman van Gameren, Stefan Gierowski, Wojciech Gilewicz, Zbigniew Gostomski, Basia Górska, Camille Graeser, Heijo Hangen, Łukasz Huculak, Małgorzata Jastrzębska, Zdzisław Jurkiewicz, Magdalena Kacperska, Koji Kamoji, Wassily Kandinsky, Lajos Kassak, Paul Klee, Edward Krasiński, Paul-Richard Lohse, Kazimierz Malewicz, Adam Marczyński, Michał Martychowiec, Roberto Matta, Bill Max, Andras Mengyan, Zofia Matuszczyk-Cygańska, Francois Morellet, Aurelie Nemours, Andrzej Nowacki, Jerzy Nowosielski, Włodzimierz Pawlak, Karol Radziszewski, Anna Reinert, Zbigniew Rogalski, Wilhelm Sasnal, Kurt Simons, Kajetan Sosnowski, Antoni Starczewski, Henryk Stażewski, Paweł Susid, Samuel Szczekacz, Andrzej Urbanowicz, Hendrick Cornelisz Van Vliet, Ryszard Winiarski, Jakub Woynarowski, Andrzej Wróblewski, Włodzimierz Jan Zakrzewski i inni.

Prace z kolekcji:

Werner Jerke (Museum Jerke, Recklinghausen); Muzeum Narodowe w Warszawie; Andrzej Nowacki (Berlin); Cezary Pieczyński (Poznań); Grzegorz Schmidt (Konin); Andrzej Starmach (Kraków); Svetlik Art Foundation (Ostrawa); Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, Gabinet Rycin; Anette Teufel-Habbel (Stuttgart); Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; Fundacja Zwierciadło | Jankilevitsch Collection (Warszawa); Fundacja Signum (Poznań); Galeria Piekary (Poznań); Galeria Starmach (Kraków); Galeria 86 (Łódź); Huta Vitkovice (Ostrawa) oraz Muzeum Milana Dobeša (Bratysława).

  • Miejsce: Państwowa Galeria Sztuki, Plac Zdrojowy 2
  • Czas: wernisaż 7 października 2016 r., godz.19.30, od 8 października do 29 stycznia 2017 r., od wtorku do niedzieli w godz. 11.00 - 19.00

Wystawa „Janusz Janowski. Malarstwo i Rysunek. Retrospektywa"

„Jednym z kluczy do zrozumienia twórczości Janusza Janowskiego jest osadzenie jej w kontekście tradycji malarstwa europejskiego – zarówno na gruncie formy dzieł, ich treści, jak i przekazu filozoficznego i estetycznego.

Wydaje się, że do tego typu interpretacji– zachęca sam malarz w swoich licznych tekstach teoretycznych. W jednym z nich Janowski stwierdza: „Bezwzględna konieczność, jaką obarczony jest każdy artysta, samodzielnego docierania do esencji sztuki nie oznacza pomijania doświadczeń innych twórców, wręcz przeciwnie, stanowią one integralną część jego twórczego doświadczenia od momentu, w którym na nie natrafia w akcie tworzenia. Sztuka wydaje się być ideą, której artysta nie jest władny uwięzić w swoim dziele w jednoznacznej i ostatecznej formie, lecz która mimo to poprzez nie przeziera". Emulacja tradycyjnych wzorów pozwala malarzowi przyrównywać się do wielkich mistrzów malarstwa, zmierzyć się z ich malarskimi problemami i je przezwyciężyć poprzez doskonalenie własnych możliwości językowych i stylistycznych. A przez to staje się deklaracją przynależności do tradycji, którą artyści tworzyli na przestrzeni wieków."

Adrianna Garnik, autorka katalogu do wystawy „Ikonograficzna analiza obrazów Janusza Janowskiego"

  • Miejsce: Państwowa Galeria Sztuki, Plac Zdrojowy 2
  • Czas: wernisaż 6 października 2016 r., godz.19.30, od 7 października do 6 listopada, od wtorku do niedzieli w godz. 11.00 - 19.00

 

 

view szablon artykułu